საქართველოს კონსტიტუციით, სახელმწიფო პასუხისმგებელია მოსახლეობისთვის ჯანსაღი ცხოვრების წესის ხელშეწყობასა და ხელშეწყობაზე. მიუხედავად ამისა, ქვეყანას არ გააჩნია ფიზიკური აქტივობის ეროვნული გეგმა და რეკომენდაციები ინდივიდუალური ფიზიკური აქტივობის შესახებ, ასევე არ აქვს  პოლიტიკა ექიმების მიერ არასაკმარისი ფიზიკური აქტივობის სკრინინგის შესახებ.

ამის შესახებ ნათქვამია ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის მიერ გამოქვეყნებულ ანგარიშში „არაგადამდები დაავადებების პრევენცია და კონტროლი საქართველოში.“

„მულტიმოდალური ქუჩების ინიციატივების მიუხედავად, რომლებიც უპირატესობას ანიჭებს ფეხით და ველოსიპედით გადაადგილებას პირადი მანქანების გამოყენებასთან შედარებით, ინფრასტრუქტურა კვლავ სუსტია. სკოლებში იქმნება ობიექტები სპორტისა და ფიზიკური აქტივობისთვის; თუმცა, ბევრ მათგანს ჯერ კიდევ არ აქვს საჭირო სივრცე. სახელმწიფო ხშირად აკრიტიკებენ პროფესიული სპორტის განვითარებაზე ფოკუსირებისა და თემებისთვის ფიზიკური აქტივობების უგულებელყოფის გამო,“ - აღნიშნულია დოკუმენტში.

ანგარიშის თანახმად, მოსახლეობაში ფიზიკური აქტივობის ზოგადი ბარიერებია ფინანსური შეზღუდვები, დროის ნაკლებობა და ინფრასტრუქტურის გაუმართაობა. „საქართველოს უნდა ჰქონდეს ინტერდისციპლინარული, მრავალსექტორული პოლიტიკა ფიზიკური აქტივობის ხელშესაწყობად,“ - ნათქვამია დოკუმენტში.