ამ დღეს მიზანია საზოგადოებაში ცნობიერების ამაღლება სიმსუქნის პრევენციის, მკურნალობისა და მასთან დაკავშირებული ჯანმრთელობის რისკების შესახებ.
ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით, 1990 წლიდან მოზრდილებსა და მოზარდებში სიმსუქნის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად გაიზარდა.
მსოფლიო მასშტაბით, ყოველი რვა ადამიანიდან ერთი ცხოვრობს სიმსუქნით, ხოლო მოზრდილებში სიმსუქნის მაჩვენებელი 1990 წლიდან ორჯერ მეტზე მეტად გაიზარდა, მაშინ როცა მოზარდებში ის ოთხჯერაა მომატებული.
სიმსუქნე როგორც განვითარებულ, ისე განვითარებად ქვეყნებში ჯანმრთელობის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს პრობლემად მიიჩნევა. ის, ზოგადად, განისაზღვრება როგორც „ცხიმოვანი მასის ჭარბი ზრდა არაცხიმოვან მასასთან შედარებით, რის შედეგადაც სხეულის წონა სიმაღლესთან მიმართებით სასურველ მაჩვენებელს აჭარბებს“.
სიმსუქნე განიხილება, როგორც ქრონიკული და ჯანმრთელობის რთული პრობლემა, რომელიც ხასიათდება ცხიმის გადაჭარბებული დაგროვებით და ვითარდება ზედმეტი წონისა და ენერგიის მიღებასა (კვება) და ენერგიის ხარჯვას (ფიზიკური აქტივობა) შორის დისბალანსის შედეგად.
ჯანმო სხეულის მასის ინდექსის (BMI) 25-ზე მაღალ მაჩვენებელს მიიჩნევს ჭარბ წონად, ხოლო 30-ზე მაღალს — სიმსუქნედ.
სიმსუქნე ზრდის ტიპი 2 დიაბეტის და გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების რისკს, უარყოფითად მოქმედებს ძვლების ჯანმრთელობასა და რეპროდუქციაზე, ზრდის კიბოს ზოგიერთი სახეობის განვითარების რისკს და შეიძლება გამოიწვიოს ძილის დარღვევები ან მოძრაობის შეზღუდვა, რაც ცხოვრების ხარისხზე ნეგატიურად აისახება.
მიუხედავად იმისა, რომ ჭარბი წონა და სიმსუქნე ენერგიის მიღებასა (კვება) და ენერგიის ხარჯვას (ფიზიკური აქტივობა) შორის დისბალანსის შედეგია, უმეტეს შემთხვევაში სიმსუქნე მრავალფაქტორული დაავადებაა, რომელიც გამოწვეულია როგორც გარემო და ფსიქოსოციალური ფაქტორებით, ასევე გენეტიკური ვარიაციებით.
მსოფლიო მასშტაბით, 18 წლის და ზემოთ ასაკის 2.5 მილიარდი ადამიანი ჭარბწონიანია, მათგან 890 მილიონზე მეტი — სიმსუქნით არის დაავადებული.
1990 წელს 5-19 წლის ასაკის ბავშვებისა და მოზარდების მხოლოდ 2% (31 მილიონი ადამიანი) ცხოვრობდა სიმსუქნით, ხოლო 2022 წლისთვის ეს მაჩვენებელი 8%-მდე გაიზარდა (160 მილიონზე მეტი ახალგაზრდა).
სიმსუქნესთან ბრძოლაში ეფექტიანად მიიჩნევა შაქრიანი სასმელებისა და მაღალკალორიული საკვების მოხმარების შეზღუდვა, ჯანსაღი კვების სხვა ჩვევების ხელშეწყობა და რეგულარული ფიზიკური აქტივობა.
გლობალური კვების მიზნები, რომლებიც 2012 წელს ჯანმოს წევრმა სახელმწიფოებმა დაამტკიცეს და 2025 წელს ჯანმომ 2030 წლამდე გაახანგრძლივა, მიზნად ისახავს ბავშვთა სიმსუქნის ზრდის პრევენციას და დიაბეტისა და სიმსუქნის ზრდის შეჩერებას.
